donkmeer
Het huidige landschap van het Donkmeer werd voornamelijk in de 18de en 19de eeuw gevormd door turfvorming. Eeuwen lang had de natuur gezorgd voor turfvorming in de bodem van dit vroegere overstromingsgebied van de Schelde. Toen de turfwinning stopte, liepen de gevormde putten geleidelijk vol water en ontstonden het Berlaars en Overmeers Broek. Het Berlaars Broek werd een eerste maal in 1862 en nogmaals na de Eerste Wereldoorlog leeggepompt om bebossing met wijmen voor de mandenvlechterij toe te laten. Het Overmeers Broek daarentegen werd nooit leeggepompt en groeide uit tot het hedendaags Donkmeer, een toeristische attractie voor waterliefhebbers, maar evenzeer voor fietsers, wandelaars en liefhebbers van lekker eten. Het huidige Donkmeer ligt grotendeels op het grondgebied van de deelgemeente Uitbergen. Het Donkmeer is een 25 hectare grote waterplas die vooral werd uitgebouwd voor de waterliefhebbers die er komen zwemmen, zeilen of surfen. Een strand, een speeltuin en een cafetaria zorgen ervoor dat het hier druk is bij mooi zomers weer. Het toerisme rond het Donkmeer werd reeds voor de Eerste Wereldoorlog op gang getrokken. Tussen de twee wereldoorlogen is de ontwikkeling definitief gestart. Wandelen, vissen, spelevaren en zwemmen waren de voornaamste activiteiten. Ook de restaurants kwamen erg in trek en de palinggastronomie rond het Donkmeer vormde een belangrijke aantrekkingskracht. Vandaag wordt de levende paling ingevoerd, maar ondergaat hij nog altijd een waterkuur in het daarvoor geschikte water van het Donkmeer. Het meer kan men nu verkennen met roeibootjes, kano's, motorboten en waterfietsen. Er is ook een overzetboot, die vanaf de aanlegsteiger een verbinding met het dierenpark de Eendenkooi verzorgt.
Auteur: Lannoo
Meer informatie
Meer

Sint-Alexiusbegijnhof
Het Sint-Alexiusbegijnhof in Dendermonde telt 61 huizen die rond een trapeziumvormig binnenplein zijn opgetrokken. Het bestaat op deze plaats sinds 1288. De oorspronkelijke kapel werd in 1914 verwoest en vervangen door een die minder eenvoudig is. De geuzen staken het begijnhof in 1579 in brand; de meeste van de huidige huizen dateren uit het begin van de 17e eeuw. Elk jaar worden hier eind augustus de Begijnhoffeesten gehouden. Oorspronkelijk werden deze feesten georganiseerd om geld in te zamelen voor de restauratie van het begijnhof.
Auteur: Dromos
Meer informatie
Begijnhof

Veer Appels-Berlare
Het veer van Appels-Berlare wordt al vermeld in documenten van 1255. Op oude kaarten staat de vermelding 'Appelsveer', maar de inwoners aan de overkant spreken over het 'veer van Berlare'. Zoals ook bij andere veren werden vroeger met een pont dieren, kruiwagens en karren overgezet. De omgeving van het veer diende als decor in de Vlaamse cultfilm 'Mira', gebaseerd op Stijn Streuvels' roman 'De teleurgang van de Waterhoek'. In dezelfde film komt ook de Mirabrug over de Durme in Hamme voor. Contactgegevens: -Veer Appels-Berlare -9200 Appels -Tel: 052 22 27 73
Auteur: Routen
Meer informatie
Veer voor voetgangers en fietsers

Dendermonde
Het bekende Ros Beiaard en de Dendermondse Gildenreuzen zijn door UNESCO erkend als werelderfgoed. Op de Grote Markt getuigen het stadhuis met Belfort en Lakenhalle en het Vleeshuis van de middeleeuwse grandeur van Dendermonde. Vanop de markt is het een steenworp naar de Onze-Lieve-Vrouwekerk, de Benedictijnse Sint-Pieters- en Paulusabdij, het Sint-Alexiusbegijnhof (sinds 1288) en de site van het geklasseerde sas op de Oude Dender. Ook het Belfort met de Lakenhalle en het Sint-Alexiusbegijnhof zijn door UNESCO erkend als werelderfgoed. Contactgegevens: -Dendermonde -9200 Dendermonde -Grote Markt 20
Auteur: Routen
Plein

Primavera
Auteur: HenkDestoop
Verblijfpark

Hagewinde
Auteur: HenkDestoop
Hotel

Romein Dendermonde
Bevrijdingslaan 199 9200Dendermonde-Appels Tel.: 052 26 13 40 Fax: 052 22 31 09 Email.: info@romein.net.bmw.be Website: http://www.romein.bmw.be
Auteur: BMW fietsroutes
Bedrijf

Onze-Lieve-Vrouw van Zwijveke Sint-Gillis-bij-Dendermonde ( Dendermonde)
De kerk Onze-Lieve-Vrouw van Zwijveke neemt deel aan de Open Kerken Dagen 2013 op 1 en 2 juni. Er zullen rondleidingen gegeven worden tussen 14:00 en 18:00. De kerk is een moderne kerk ontworpen volgens de richtlijnen van de kerk na het laatste concilie. Het werd gebouwd tussen 1969-1973 naar ontwerp van architect Rik Van de Sompel uit Gent. Modern opgevat kerkgebouw in overeenstemming met de richtlijnen van de kerk na het laatste concilie. Het is een functionele constructie met een rationele materiaalkeuze, namelijk een betonnen onderbouw dat gedeeltelijke bekleed is met baksteen en gedeeltelijk met beschilderde wandplaten gedragen door een stalen skelet. Binnenin de kerk wordt er gespeeld met volumes en hoogtes om verschillende sferen te creëren. Vloer- en plafondhellingen versterken de optische werking van de gerichte lichtinval en accentueren de centrale altaarpositieHet glasraam aan de ingang stellenhet Onze-Lieve-Vrouw met Kind (1993) en een kruisweg (1998) voor van kunstenaar Harold Van de Perre uit Dendermonde.
Auteur: Stichting Open Kerken
Kerk

O.L.V.-Kerk van Dendermonde
In de 11de eeuw werd er een romaanse kerk gebouwd in opdracht van, Ringoot II, de heer van Dendermonde. De welvarende 13de eeuw zorgde voor een grote bevolkingstoename. De oude kerk werd vanaf de 14de eeuw uitgebreid en omgevormd tot een heiligdom in scheldegotiek (7) met de vorm van een Latijns kruis. De 15de eeuw stond in het teken van verschillende verbouwing- en uitbreidingcampagnes. Het is in deze periode, namelijk in 1468, dat de kerk het hoog bezoek mocht ontvangen van Margaretha van York, de derde vrouw van de Bourgondische hertog Karel de Stoute. De gotische kerk bewaart enkele waardevolle kunstschatten zoals schilderijen van o.a. Antoon van Dijck en Gaspard de Craeyer. Onze Lieve Vrouwkerkplein 9200 Dendermonde Open Kerk: 1 april-30 sept.: zat, zon- en feestdagen: 14u-16u45. Juli en aug.: din.-zon.: 14u-16u45. Gids aanwezig. Scheldegotiek (7) Dit is een vroeggotische bouwstijl die ontstond op het einde van de 12de eeuw in Doornik. Kenmerkend is de combinatie van romaanse elementen, zoals een toren op de kruising van de kerk, en gotische elementen, spitsbogen en verticaliteit evenals het gebruik van Doornikse (blauwe) kalksteen. De architectuurstijl verspreidde zich vanuit Doornik, waar de steen ontgonnen werd, langs de Schelde.
Auteur: Stichting Open Kerken
Kerk

Bareldonkkapel
Ook genaamd kapel van Onze-Lieve-Vrouw van 7 Weeën. Beschermd bij KB van 25.07.1942. Schuin ingeplant bovenop de zuidwestelijke flank van de zandheuvel gekend als de Kapelleberg. Voor de kapel ligt een weide met oplopende gekasseide toegangsweg en een recht pad afgeboord door jonge bomen dat vanaf de kapel leidt naar de woning van de proost van de Bareldonkkapel, gelegen aan de overzijde van de Donklaan (Uitbergen, Donklaan nr. 121). Ten noordoosten, naast de kapel ligt de bijhorende ommegang en Calvarieberg opgericht in 1935 in het beboste deel van de heuvel. Devotiekapel voorheen toegewijd aan Onze-Lieve-Vrouw-ter-Groender-Straete, vermoedelijk verwijzend naar de ligging aan de "Groene straat", die Berlare via Bareldonk verbond met Overmere en waarop de huidige Donklaan langsheen het Donkmeer teruggaat. Over de ontstaansgeschiedenis van de kapel is nog weinig met zekerheid bekend. De kapel lag binnen de heerlijkheid Bareldonk en zou minstens opklimmen tot begin 14de eeuw. In 1959 werden namelijk bij vloerwerken in het koor oude vloertegels gevonden in gebakken en geglazuurd aardewerk met typische Vlaamse motieven die zouden dateren van omstreeks 1300-1310. De grafkuilen met menselijke skeletresten die bij dezelfde werken onder het koor werden aangetroffen, droegen bij tot de hypothese dat de aanvankelijke kapel mogelijk werd opgericht door plaatselijke heren, die de heerlijkheid van Bareldonk in hun bezit hadden. De oudst gekende heer van Bareldonk, Daneel van Berlaere vindt men al vermeld in de 13de eeuw (zie ook Oude dreef nr. 3). In de 15de eeuw ging Bareldonk over in handen van de familie de Mortagne. De mogelijke vergroting of heropbouw van de kapel in de 15de eeuw, zoals aangehaald in de literaire bronnen, werd nog niet door archivalische bronnen bevestigd. In de 16de eeuw vermeldde Antoon de Mortagne, heer van Bareldonk, dat de kapel door zijn voorouders werd gesticht. In 1585 werd er melding gemaakt van vernielingen tijdens de godsdiensttroebelen. Na restauratie werd de kapel door Mgr. Triest, bisschop van Gent, in 1639 heringewijd. In 1652 werd de kapel toegewijd aan Onze-Lieve-Vrouw van 7 Weeën en werd een ommegang opgericht met houten kapelletjes, opgehangen aan de muren van de kapel. Tussen 1771 en 1774, toen de heerlijkheid van Berlare en het kleinere Bareldonk (deels) in handen waren van de familie vanden Meersche, werd de kapel verbouwd in rococostijl. Mogelijk gebeurde dit in opdracht van Emmanuel-Augustijn vanden Meersche. De voorgevel werd aangepast, vensteropeningen gewijzigd, een nieuw klokkentorentje werd geplaatst, het interieur kreeg een stucplafond en tegen de zuidkant van het koor werd een kleine sacristie aangebouwd. In bewaarde rekeningen is er melding van betalingen in 1773 en in 1774 voor werken aan de sacristie en kapel. Er was onder meer een levering van 300 kerkplaveien, verbouwingen aan de voorgevel en de vensters, de levering van een koperen haan met een bol, de plaatsing van een nieuw altaar, de levering van een nieuwe klok door Jan Baptist Wierinck. Altaar gewijd in 1774 door Monseigneur Van Eersel, de bisschop van Gent. In 1887 werd Bareldonk erkend als proosdij, deels gelegen op Berlare en deels op Uitbergen en met de Bareldonkkapel als bidplaats, afhangend van de Sint-Martinuskerk te Berlare. Eind 19de eeuw werd de kapel binnenin in neogotische stijl aangepast onder meer door beschildering, nieuw meubilair, plaatsing van neogotische glasramen. Ingrijpende aanpassingswerken aan het interieur vonden plaats in 1954-1956 en de jaren nadien, voornamelijk door kapelaan De Wolf, waarbij onder andere de 19de-eeuwse neogotische muurschilderingen verdwenen. Nagenoeg het volledige meubilair van de kapel werd aangepast of vernieuwd. Nieuwe decoratie aangebracht in een pseudo-rococostijl. Van het oude meubilair verdween de preekstoel, de biechtstoel en de communiebank. Het klokkentorentje werd in die tijd ook herbouwd naar het voorbeeld van het oude torentje. In 1959 werd de sacristie uitgebreid met een voorportaal en in 1960 werden in het koor twee nieuwe ramen geplaatst. Het exterieur van de kapel werd in 2003 gerestaureerd. Bij de laatste interieurrestauratie (2007) werd het interieur sterk versoberd door de verwijdering van voornamelijk toegevoegd lijstwerk en decoratieve elementen uit de aankleding van de jaren 1950. Thans lichtgeel gekaleide kapel op gepikte plint, opgetrokken van kalkzandsteen met verwerking van arduin voor de omlijstingen van de muuropeningen en de afwerking van de geveltop. Eénbeukige kapel van drie traveeën onder zadeldak (leien); koor van één travee met driezijdige koorsluiting. Achthoekige houten dakruiter voor het koor, met spits voorzien van ijzeren kruis en vergulde weerhaan. Uitzicht van de huidige voorgevel daterend van 1774, zoals aangegeven in de jaartalstenen onder de geveltop. Voorgevel met in- en uitgezwenkte top op voluten, afgewerkt in arduin, en bekronend gebogen fronton voorzien van ijzeren kruis. Spiegelboogvormige, brede deuropening gevat in een hardstenen geprofileerde omlijsting op neuten met rocailles in de zwikken en als sluitsteen, onder gebogen waterlijst; nieuwe vleugeldeur met bovenlicht. Erboven een steekboogvenster met metalen roedeverdeling en glas-in-lood, gevat in een arduinen omlijsting met waterlijst. Rond radvenster in de geveltop. In de zijgevels drie met arduin omlijste steekboogvensters met glas-in-loodramen; aflijnende houten kroonlijst. In de noordelijke zijgevel bevindt zich een getoogde zijdeur in een zandstenen omlijsting op neuten en met waterlijstje. Het koor is smaller en lager dan het schip en voorzien van twee steekboogvensters met een hardstenen omlijsting en glas-in-loodramen. Tegen de blinde koorsluiting hangt een calvariekruis onder een houten luifel, het Christusbeeld is verwijderd. Tegen de zuidelijke zijgevel van schip en koor aangebouwde sacristie. Oorspronkelijk deel van twee traveeën met getralied rechthoekig venster onder half schilddak. Toegevoegde travee met omlijste deur, onder lager half schilddakje. Het interieur van de kapel is bepleisterd en witgeschilderd. De vloer van het schip is bekleed met vierkante tegels in blauwe hardsteen en kalksteen, die in een geometrisch patroon gelegd zijn. De vloer in het koor bestaat uit witte en zwarte marmer tegels. Travee-indeling geritmeerd door pilasters met lijstkapiteel en rocaille ornament, op bij de laatste restauratie toegevoegde hoge hardstenen plint. Beuk met gebogen overwelving geleed door gordelbogen met florale stucwerkmotieven, en met kruisribben eveneens versierd met florale motieven. Koor onder kruisribgewelven. Ronde scheiboog tussen het schip en het koor. In het koor is nog een credentienis bewaard met gotische spitsboogvorm. Houten doksaal uit de 18de eeuw met fraaie leuning en rustend op twee ronde houten kolommen, aan de westzijde. Glasramen in het koor met monogrammen vervaardigd door J. Van Geffen, gedateerd 1960. Glasramen in het schip met geometrische patronen en de opschriften: "Dono dedit Sidonia De Smet 1897", "Dono dedit Julia Moerenhout", "Dono dedit Mathilda vander Cruyssen 1897", "dono dedit Aemilius Stockman prep. 1896". Glasraam boven het doksaal van 1963. Mobilair. Schilderij met de voorstelling van de Boodschap aan Maria in het altaarstuk met het wapenschild van de schenker en het monogram van de schilder: A.B.S.Q, uit de 18de eeuw. Beeldhouwwerk. Gepolychromeerde houten beelden van Sint-Antonius, Sint-Rochus, Sint-Jan en Sint-Eligius. Gekleed houten beeld van Onze-Lieve-Vrouw met Kind, vermoedelijk uit de 18de eeuw. Oorspronkelijk gepolychromeerde plaasteren kruiswegtaferelen in reliëf, in de jaren 1950 witgeschilderd en voorzien van nieuwe lijsten. Meubilair. Hoofdaltaar: houten portiekaltaar in Lodewijk XV-stijl van omstreeks 1774 met bovenaan voorstelling van de Heilige Geest in de gedaante van een duif tussen twee engeltjes met een zon en maan. Altaartafel met centraal een Mariamonogram in bas-reliëf; houten altaar voorheen met marmerschildering, herhaaldelijk overschilderd. Biechtstoel uit de 18de eeuw, voorzien van sculpturale elementen met engelfiguren en maskers in renaissancestijl afkomstig van de oude preekstoel.
Auteur: Stichting Open Kerken
Kapel

Begijnhof van Dendermonde
Het Sint-Alexiusbegijnhof is een pleinbegijnhof dat dateert van 1288. De 61 woningen, gegroepeerd rond een grasplein met een kerkje, vormen een oase van rust in het hart van de stad. Net als het Belfort werd ook het begijnhof in 1999 door UNESCO geklasseerd als Werelderfgoed. Begijnhofmuseum Om de herinnering aan de begijnen levendig te houden werd een kleine woning (nr. 11 - H. Bonifacius) ingericht als begijnenwoning. In 1975 is het laatste begijntje, Grootjuffrouw Ernestine De Bruyne, gestorven. Haar voormalige woning (nr. 25 - H. Begga) werd ingericht als het tweede luik van het begijnhofmuseum. Volkskundemuseum Het begijnhof herbergt ook een Museum voor Volkskunde. Verspreid over drie verdiepingen en talrijke kamers, maken we hier kennis met het huishoudelijke, het arbeids- en het ontspanningsleven van vorige generaties.
Begijnhof

Sint-Alexiusbegijnhof
Het Sint-Alexiusbegijnhof is een begijnhof in de Belgische stad Dendermonde. Het telt 61 huizen die rond een trapeziumvormig binnenplein zijn opgetrokken. Het bestaat op deze plaats sinds 1288.
Vele jaren werden hier eind augustus de Begijnhoffeesten gehouden. In augustus 2005 vonden de laatste Begijnhoffeesten plaats. Ze werden opgedragen aan organisator Luc Dierick, die omgekomen was na een ongeval.
Auteur: Wikipedia
Monument

Station Schoonaarde
Station Schoonaarde is een spoorwegstation op spoorlijn 53 in Schoonaarde, een deelgemeente van de stad Dendermonde. Het is nu een stopplaats.
Schoonaarde beschikt over een stationsgebouw dat dateert uit de tijd dat de standaardisatie ingezet werd. Groep Gent en Doornik bouwden identieke stations, naast Schoonaarde kan dit gebouw nog teruggevonden worden in Leupegem en Frasnes-lez-Buissenal. Op 1 juli 2004 werd het stationsgebouw gesloten. Sinds 2014 staat op het perron een biljetautomaat.
Auteur: Wikipedia
Treinstation

Onze-Lieve-Vrouw-van-Zeven-Weeënkerk
Onze-Lieve-Vrouw van Zeven Weeën en Sint-Jozef is de kerk van het Belgisch dorp Schoonaarde. Deze kerk is sinds 2003 een beschermd monument.
Er bestond te Schoonaarde reeds een kapel in het begin van de 15e eeuw, toegewijd aan Onze-Lieve-Vrouw der Zeven Weeën.
Auteur: Wikipedia
Kerk

Oude Scheldemeander van Overmere-Donk en Berlare Broek
Dit gebied ligt ten westen van Berlare, aan de linkeroever van de Schelde. Waarschijnlijk vond in het begin van het laatglaciaal (15 500 tot 11 500 jaar geleden) de overgang plaats van een verwilderd naar een meanderend rivierpatroon. De oorzaak van de overgang was het milder wordende klimaat en de toename van de plantengroei, waardoor de vegetatie verdichtte en de erosie afnam. Aan de buitenkant van de bochten vindt een uitschuring plaats, aan de binnenkant afzetting van materiaal. Hierdoor verlegt de rivier geleidelijk haar loop in de richting van de buitenkant van de bochten. Uitschuring en afzettingen gebeuren vooral bij extreem hoge waterstanden, waarbij in de binnenbocht zogeheten sikkelbanken worden gevormd. Die zijn als lage, gebogen ruggen in het landschap zichtbaar. Vooral tussen Gent en Dendermonde heeft de Schelde uit die periode een groot aantal fossiele meanderbochten achtergelaten, bijvoorbeeld die van Overmere-Donk, Kalken en Laarne-Damvallei. De overgang van een verwilderd naar een meanderend rivierpatroon ging gepaard met een insnijding, waardoor de toenmalige Scheldevlakte enkele meters beneden het algemene opvullingsniveau van de Vlaamse Vallei kwam te liggen. Die insnijdingsfase was bepalend voor het uitzicht van de huidige riviervlakte, omdat latere riviererosie en afzetting zich grotendeels beperkten tot het gebied binnen de laatglaciale overstromingsvlakte. Hierdoor komen de grenzen van de laatglaciale riviervlakte langs een groot deel van de Schelde overeen met die van de huidige alluviale vlakte. De hoogte in de alluviale vlakte van de Schelde varieert tussen de 3 à 4 meter boven zeeniveau. De afgevlakte zandige donken hebben een hoogte tussen de 4 en 5 meter. De duinen binnen de riviervlakte zouden later als hogere, drogere donken midden in het vochtige alluvium vestigingsplaatsen bij uitstek vormen voor de mens. Veel van die duinmassieven vormen nu trouwens nog steeds felbegeerde locaties voor luxueuze villawijken.
Auteur: Onroerend Erfgoed Vlaanderen
Meander

Herberg en veerhuis 't Veerhuis
Café zogenaamd "'t Veerhuis". Voormalige herberg en veerhuis, woning van de veerman van “Appels Veer”gelegen naast het Scheldeveer en met de rugzijde tegen de Scheldedijk aanliggend. In de "Ommelooper ende Terrier ofte Land en caerteboek der Prochie van Berlaere" van 1773-1786 aangegeven als hofstede van Leonardus De Graeve aan de "kele" of het kil van Appels Veer, schuin liggend tegenover de herberg genaamd St. Marten, eveneens toenmalig bezit van Leonardus De Graeve. Volgens kadastergegevens begin 20ste eeuw aangepast en toen ook verhoogd met een verdieping (zie oude prentkaarten). Thans horende bij Taverne "De Waterhoek" (nummer 23).
Auteur: Onroerend Erfgoed Vlaanderen
Historisch gebouw

Burgerhuis
Burgerhuis van drie traveeën en twee bouwlagen onder zadeldak (leien), volgens het kadasterarchief gebouwd in 1903 door R. Poppe-Janssens; in 1919 door deze vlashandelaar vergroot. Recent gerestaureerd huis met deels vernieuwde aanbouw links. Dubbelhuis opgetrokken uit baksteen op een gecementeerde plint, horizontaal gemarkeerd door gele bakstenen banden en afgelijnd door een houten kroonlijst op uitgelengde consoles. Rechthoekige deur en vensters onder ijzeren I-lateien met rozetjes. Bewaard schrijnwerk met kleine roedeverdelingen en gekleurd glas in de bovenlichten. Paneeldeur tussen brede benedenvensters.
Auteur: Onroerend Erfgoed Vlaanderen
Herenhuis

Landhuis Blauwhof
Voormalige buitenplaats "Blauwhof", teruggaand op een omgrachte hoeve. Geïsoleerde site met walgrachten in het zuiden van de wijk Bareldonk (zie Donklaan), met de schuine zuidoostelijke zijde gelegen naast de Meirebeek. Voorlopig is slechts weinig informatie van voor de 18de eeuw over de site gekend gebaseerd op archivalische bronnen. De Potter en Broeckaert vermelden het Blauwhof als oude pachthoeve die in de loop van de 18de eeuw door de familie Van der Varent werd gebouwd of heropgericht. In de literatuur staat soms als (ver)bouwperiode 1792 vermeld en is ook sprake van een vroeger kasteel in de 15de-16de eeuw, echter zonder aanhaling van een controleerbare bron. In de "Ommelooper ende Terrier ofte Land en caerteboek der Prochie van Berlaere" (1773-1786), genoteerd als hofstede genaamd "het hofken", omringd met wallen, liggend bij de brug over de Oude Meire en toenmalig bezit van "Mijnheer vander Vaerent Chevalier tot Dendermonde".
Huis

Hoeve
Voormalige hoeve, tot 1951 met café "In de Grote Kroon". Gelegen achter de Scheldedijk op de straathoek met de weg naar Zele, plaats nog steeds bekend als "De Kroon". De benaming "het Kroontje" kwam volgens archiefvermeldingen aan deze locatie al voor in verband met een hofstede (1632) en eind 18de eeuw ook als herbergnaam aan of bij de straathoek. Huidig hoekhuis van één bouwlaag en vier traveeën breed onder golfplaten dak, teruggaand op een kleiner huis dat in 1874 door brouwer J. Bauwens werd vergroot.

Hoeve met café en klompenmakerij Van Lunter
Voormalige hoeve met café en klompenmakerij Van Lunter, heden woning. Volgens mondelinge overlevering klompenmakerij actief van circa 1900 tot de jaren 1950. Aanvankelijk langgestrekt hoevetje uit de tweede helft van de 19de eeuw, na brand circa 1900 vervangen door een aan de straat gelegen boerenhuis (volgens akte eigenaars), waarna het oorspronkelijke bakstenen hoevetje verbouwd werd tot stallen en klompenmakerij (confer vierkant venstertje in de bijna blinde achtergevel). Heropbouw in 1905 kadastraal genoteerd.
Hoeve

Heilige Annakapel
Wegkapel vooruitspringend naast nr. 1 op de straathoek met Damweg. Volgens kadastergegevens genoteerd in 1890, meer dan 30 jaar voordien opgericht door de gemeente Berlare. Vervangt mogelijk een oudere wegkapel, op dezelfde plaats aangegeven op de Ferrariskaart van 1771-1778. Eenvoudige kapel op rechthoekige plattegrond, opgetrokken uit baksteen op een blauwgeschilderde gecementeerde plint en afgedekt door pannen zadeldak. Recent vernieuwde bakstenen voorpuntgevel met weglating van het eenvoudige ijzeren topkruis. Getoogde deur en nieuw houten bordje met opschrift "H.M. Anna". Beraapte zijgevels met halfcirkelvormig venstertje.
POI

Donkmeer
In 1980 is het grootste deel van deze waterplanten verdwenen. Deze botanische achteruitgang was het gevolg van de zandwinning tussen de Tweegotensloot en het Donkmeer in de jaren zeventig. Daarbij loosde men zwaar, met kleideeltjes beladen, spoelwater in het Donkmeer. Toen uiteindelijk de waterlelies uit het meer verdwenen, kwam er zwaar protest van de omliggende horeca en werd in 1979 een einde gemaakt aan deze vervuilende lozingen. Intussen waren verschillende delen van het Donkmeer al in 1956 en 1964 als landschap geklasseerd en om het gebied nog beter te beheren werd in 1992 een globaal beheersplan opgesteld. Het beheer van het dertig hectare grote reservaat werd door de gemeente Berlare toegewezen aan de vzw Durme. Bo-vendien erkende de Vlaamse Gemeenschap het Donkmeer in 1996 als reservaat.
Op foto van Charlier ontwaren we op de achtergrond bovendien 'villa Astrid', oorspronkelijk een hotel voor de hogere klasse. De crisisjaren en de Tweede Wereldoorlog betekenden echter het einde van het hotel. De villa zakte schuin weg door de onstabiele ondergrond die aan de ene kant uit kleigrond en aan de andere kant uit turfgrond bestond. Begin jaren vijftig werd het toen reeds vervallen domein gekocht om er een vakantieverblijf voor jeugdbewegingen van te maken. In de jaren 1960 werd het domein gekocht door de gemeente Berlare die er een atelier en opslagplaats van maakte.
(Bron: Recollecting Landscapes)
Auteur: Dromos
Meer

Natuureducatief Bezoekerscentrum Donkmeer
Dit is een onthaal- en tentoonstellingsruimte ingericht langs de boorden van het Donkmeer in de Festivalhal met tribune. Van hieruit vertrekt het natuurleerpad langs de mooiste hoekjes van het Donkmeer en omgeving. De tentoonstelling zelf biedt een kijk op de veelzijdigheid van het Donkmeer. Er is ook een kinderhoek, waar de kleinsten onder ons al spelend de natuur kunnen ontdekken en een projectieruimte.
Voor bijkomende informatie klik hier.
Auteur: LucH
Tentoonstellingsruimte

Domus Portus
Van harte welkom bij Domus Portus, onze bed & breakfast in hartje Dendermonde. Op enkele passen van de sfeervolle Grote Markt geniet u in alle rust van onze drie karaktervolle kamers. Een uitgebreid ontbijt met dagelijks verse broodjes, croissants, vers fruitsap, yoghurt, fruit en ontbijtgranen wordt met veel enthousiasme geserveerd. Përsoonlijk onthaal, sfeer, passie, rust, comfort en service... daar is het ons allemaal om te doen !
Auteur: scheldelandpubliek
Hotel

Het zwin van Berlare
Hier sta je aan Paardeweide-Oost, een Gecontroleerd OverstromingsGebied (GOG). Als onderdeel van het Sigmaplan loopt de Schelde hier bij extreem stormtij over de dijk, in het gebied, om zo de bewoonde gebieden te beschermen tegen overstromingen. Paardeweide-oost wellicht slechts 1 keer per jaar overstromen (zie foto). Nieuwe planten, vogels, vissen vinden al snel hun weg naar deze gloednieuwe, ingerichte gebieden. Zeker hier is dit van groot belang, aangezien de Paardeweide een Europees vogelrichtlijngebied is.
Auteur: Vzw Durme
Natuurgebied

Roerdomp
Met de Schelde aan je rugzijde, heb je een mooi overzicht over de moeraszone, met zijn duidelijke aantrekkingskracht op vogels. Het gebied wordt dan ook niet onterecht 'het Zwin van Berlare' genoemd. Het gebied trok meteen na de aanleg in 2013 reigers en aalscholvers aan die broeden in de omgeving.
De doelvogel van dit biotoop is echter de roerdomp, een reigerachtige vogel, meester in camouflagetechnieken door zijn bruine schutkleur. Hij kan zich verstoppen als geen ander door in paalhouding te gaan staan, met zijn snavel recht omhoog. En …. ja hoor hij is al vele malen gespot door geoefende birdwatchers. Met veel geduld én een tikkeltje geluk, zie je hem misschien wel zitten tussen het riet.
Benieuwd hoe de roerdomp klinkt? Dat kan je hier horen.
In zijn zog hopen we ook de woudaap en porseleinhoen te mogen verwelkomen, kieskeurige vogels op zoek naar deze specifieke rietvegetatie als broedplaats.
Een andere opmerkelijke passant is de lepelaar die met zijn witte verenkleed een makkelijk waar te nemen bezoeker is. Het is een trekvogel die op zijn tocht van West-Afrika naar het Noorden vliegt van moeraszone naar moeraszone. Natuurlijk stopt hij ook graag even in de Paardenweide-Oost om op krachten te komen. Met zijn specifieke snavel, die hij heen en weer door het ondiepe water zwaait, speurt hij naar kleine visjes, waterinsecten en garnalen.
Futen voelen zich hier al best thuis en maken hier zelf hun nesten (en met succes!). Het zijn sierlijke vogels die zich vooral in de zomer op hun mooist laten bewonderen. Misschien ben je wel getuige van hun spectaculaire baltsgedrag waarbij ze op het water spiegelend naar elkaar dansen en als climax rechtop tegenover elkaar komen te staan. Hier kan je hun liefdesdans bewonderen.
De iets kleinere geoorde fuut met zijn goudgele oorpluim achter het rode oog, is best ook een prachtige verschijning.
Auteur: Vzw Durme
POI

Cohousing in de natuur
In de omgeving van de ringdijk is de konijnenpopulatie talrijk. Je merkte waarschijnlijk al kleine bruine keuteltjes en gaten in de grond of zandheuveltjes? Samen met deze konijnen woont er nog een dier in deze (vooral oude) holen, namelijk de bergeend. Deze eend maakt handig gebruik van het graafwerk van de konijnen (want zelf heeft hij daar niet de juiste poten voor), en de konijnen genieten mee van de bescherming die zo een grote eend biedt als hij zijn jongen verdedigt tegen indringers.
Auteur: Vzw Durme
POI

Appels Veer
Appels Veer, Appelsveer of het Scheldeveer Appels-Berlare is een gratis openbare veerdienst voor voetgangers en fietsers over de Schelde tussen de Oost-Vlaamse gemeente Berlare en Appels bij Dendermonde. Het veer vaart om het halfuur over.
Het veer behoort tot de oudste overzetten op de Benedenschelde. Het veer werd vermeld in 1253 naar aanleiding van de overdracht ervan door de graaf van Vlaanderen Gwijde van Dampierre aan Gregorius, heer van Appels. In de middeleeuwen was het veer een schakel in een belangrijke verbindingsweg, de heerweg Gent–Dendermonde. Oorspronkelijk lag de dorpskern van Appels aan het Scheldeveer. Na de verwoesting van de dorpskerk in de 15e eeuw werd de kerk verder oostwaarts opnieuw opgericht. Zo verplaatste zich ook de dorpskern. In 1798 werd het veer staatseigendom. Sinds 1880 wordt de veerdienst verpacht, tegenwoordig door de De Vlaamse Waterweg.
Veer

Brusselse forten
In oorsprong waren de Brusselse Forten deel van de stadswallen aan de rand van de stadskern. De indrukwekkende vijver van 5 ha straalt een rust uit die velen kan bekoren.
Auteur: Landelijke Gilden fiets-, wandel- en autoroutes
Bos

Bedevaartsoord Onze-Lieve-Vrouw van Zeven Weeën
Aan hypotheses waar het gestolen paneel van de Rechtvaardige Rechters geen gebrek. Ook deze plek was een kandidaat waar dit meesterwerk zich zou bevinden. In 2009 was een van de zeven kapelletjes van deze Ommegang in Overmere plots verdacht. De Gentse advocaat Johan Vanden Abeele had daarover een theorie. Daar zou het paneel in een spouwmuur ingemetst zijn. Maar jammer. Ook hier was werd het niet gevonden.
Auteur: Dromos
Bedevaartsoord

GR treinstapper Schoonaarde - Dendermonde
GR treinstapper van station Schoonaarde naar Dendermonde.
De route kan in beide richtingen gewandeld worden.