Heirbaan
De Heirbaan in Meise (Oppem) is een oude Romeinse weg gelegen op een van de uitlopers van de Brabanste heuvels. Op de heirbaan ligt een voormalig zendstation, Radio Conférence. Dit is de oudste vrije radio van België;, opgericht in 1935 voor de Wereldtentoonstelling in Brussel. Deze zender werd enkele jaren door de Duitsers benut als stoorzender voor Londen. Vandaag biedt de heirbaan een uniek vergezicht op het atomium en op Brussel in het algemeen. Op deze prachtige locatie werd de laatste scène gedraaid van het heerlijke Cancas programma Tourné Générale. Op deze plaats dronken Jean Blaute en Ray hun eigen bier.
Auteur: Dromos
Meer informatie
Straat

Fietsenfabriek Eddy Merckx Cycles
Birrebeekstraat 1 in Sint-Brixius-Rode
Auteur: Sport Vlaanderen - mountainbike routes
Meer informatie
Gebouw

Zicht op het Atomium
Op de heuvelkam tussen beiden loopt een oude romeinse heirbaan. Die weg heet trouwens nog altijd de Heirbaan. Vanop deze heuvelkam heb je een zicht over gans Brussel (Atomium, Koning Baudewijnstadion), zie je de Abdij van Grimbergen, en langs de andere kant zie je op een klare dag zowel de Sint-Romboutstoren in Mechelen als de Haven van Antwerpen.
Auteur: Sport Vlaanderen - mountainbike routes
Meer informatie
Panorama

Kleine boerderij met Mariabeeld aan de straatgevel in de Wolvendael
Kleine boerderij met Mariabeeld aan de straatgevel. Rechts van deze boerderij is er een bron van de Kleine Molenbeek
Auteur: wy
Hoeve

Wolvertem
Wolvertem maakt deel uit van de provincie Vlaams-Brabant en ligt in de noordwestelijke deel van de Groene Gordel rond Brussel. Deze gemeente ligt op de grens van het Brabantse leemplateau en de meer noordelijke zandvlakte en maakt zo deel uit van het toeristisch zeer merkwaardige gebied van de 'Brabantse kouters'. Een kouter is een begrip uit de Galloromeinse periode of uit de vroege Middeleeuwen. Het verwijst naar een gebied waar intensief aan akkerbouw gedaan wordt. Ook nog heden ten dage zijn de land- en tuinbouwbedrijven in deze groene long ten noorden van Brussel zeker niet te onderschatten. Wolvertem, als kantonhoofdplaats, ligt in een vallei tussen de Maalbeek in Grimbergen en de Grote Molenbeek in Merchtem. Het dorp ontwikkelde zich rond de kleine Molenbeek die vloeit van zuid naar noord naar de Rupel en naar de Schelde. De dorpskern ontwikkelde zich op het kruispunt van twee hoofdwegen: Vilvoorde - Aalst en Asse -Mechelen. Later ontstonden er vele kleinere woonkernen, die stilaan uitgroeiden tot wijken met een eigen naam en een eigen parochiekerk. Een van deze kernen is Imde, het meest centrale gehucht dat deel uitmaakt van een veel groter domaniaal gebied. Het landschap wordt er gekenmerkt door velden, weiden, hoge rijen populieren en kleinere loofbossen.
Auteur: Dromos
Deelgemeente

Boskapel van Imde
De processie ter ere van Onze-Lieve-Vrouw der Kranken werd ingesteld in 1695 en trekt nog steeds op de eerste zondag van juli door de dreven rond de Boskapel van Imde. Het 17de-eeuwse Onze-Lieve-Vrouwebeeldje werd in 1978 gestolen en vervangen door een plaasteren exemplaar. In 2008 werd opnieuw een eikenhouten beeldje vervaardigd, dat het uitzicht van het oorspronkelijke beeldje heel dicht benadert. Het Mariabeeld en het Kind Jezus op haar linkerarm hebben een kroontje. Ze dragen een kleedje met goudbrokaat en een met kant omhuld blauw manteltje.
Auteur: Dromos
Kapel

Londerzeel
Londerzeel is een plaats en gemeente in de Belgische provincie Vlaams-Brabant. De gemeente telt ruim 19.136 inwoners. De inwoners worden Londerzelenaren of "Kiekenplukkers" genoemd en hun patroonheilige is Sint-Christoffel.De oudste vermeldingen van Londerzeel dateren uit de 12de eeuw. In die periode is Londerzeel vindbaar als Lundersella , Lundercella en Lundercele . Er bestaan twee theorieën over de oorsprong van de naam van het dorp. De oudste pretendeert dat de naam verwijst naar de woning van een zekere Lunder en zou dateren uit de jaren 600 à 750 n.C. Het klopt dat het bepalende gedeelte van toponiemen die op -sel of -zele eindigen vaak een persoonsnaam is en het zele-toponiem Londerzeel heeft voorts inderdaad een vroeg-middeleeuwse oorsprong. Toch stelt een andere theorie dat Lunder nooit bestaan heeft. De taalkundige oorsprong van de naam Londerzeel kan immers ook gezocht worden in het Germaanse lauhan-warja of lund-warja-sali, waarbij beide verwijzen naar "de woonplaats van de bewoners van het bos". Zekerheid over de oorsprong van de naam bestaat er niet.
Auteur: Wikipedia
Deelgemeente

Kasteel van Bouchout
Het kasteel Bouchout is een kasteel dat gelegen is in de Belgische gemeente Meise. Het is een versterkt kasteel waarvan de oorsprong teruggaat tot in de 12e eeuw. Op het domein bevindt zich tegenwoordig de Plantentuin Meise.Het domein van Bouchout speelde in de eerste helft van de twaalfde eeuw een belangrijke rol bij het ontstaan van het hertogdom Brabant. Het domein bevond zich op een uiterst strategische positie tussen het graafschap Vlaanderen en de heren van Grimbergen, de familie Berthout. Het gebied was destijds moerassig, begroeid met beukenbomen en stond bekend als Boc-Holt, waarvan mogelijk de naam Bouchout is afgeleid.
Auteur: Wikipedia
Kasteel

Hof te Hobosh (Verbrande Hoeve)
Deze oude hoevegebouwen zijn perfect gerestaureerd en onderhouden. Gelukkig werd niet getracht een kasteel met torentjejes te maken. Het is nu een mooie woonst. De oorspronkelijke hoeve heeft een lange geschiedenis. De huidige benaming Verbrande Hoeve vindt men trouwens terug op de oude FERRARIS kaart, met dezelfde benaming in het frans. Op de Ferraris kaart werd een hof/hoeve niet met Ferme' aangeduid maar met de afkorting Cse van de eertijdse gangbare benaming 'Cense'. Deze kaarten werd door Napoleon gebruikt voor minder vreedzame bedoelingen. Meer informatie op volgende twee websites : en https://inventaris.onroerenderfgoed.be/erfgoedobjecten/40246
Auteur: Merel
Hoeve

Plantentuin van België
De Nationale Plantentuin van België ligt net buiten Brussel in de stad Meise. De tuin is 92 hectare groot en bevat 18.000 soorten planten, van magnolia's en rododendrons tot geneeskrachtige planten en wilde rozen. Er is ook een grote kas met tropische en dessertplanten, een traditionele boerderij en tuin en een tuinwinkel. In het midden van de Plantentuin ligt het kasteel van Bouchout, dat vaak open is voor het publiek en beschikbaar is voor recepties.
Tuin

Banmolen van Wolvertem
De watermolen van Wolvertem, een voormalige banmolen.
Een banmolen of dwangmolen, was een molen waar de naburige boeren verplicht waren hun graan te laten malen. Vaak waren deze molens eigendom van de plaatselijke heer of een andere hogere autoriteit, zoals een abdij.
Het feodale recht van molendwang is in West-Europa in de twaalfde eeuw ontstaan. Het doel van deze molendwang was een deel, bijvoorbeeld een tiende, van (de waarde van) het graan als belasting te kunnen innen. bron: wikipedia
Auteur: Blauwkruikje
Watermolen

Park van het Impdenhof
Park in landschappelijke stijl van bijna 6 hectare, in de late jaren 1880 aangelegd in een beemdenlandschap, achter een 18de-eeuw landhuis (afgebrand in 1914 en heropgebouwd in neotradionele stijl in 1923); imitatie van een rivierlandschap met meander, smeedijzeren boogbrug en een als rots verklede overloop; grote ommuurde groente- en fruittuin, momenteel verwilderd; huidig onderhoud gereduceerd tot de onmiddellijke omgeving van het kasteel.
Auteur: Onroerend Erfgoed Vlaanderen
Park

Sint-Martinus
Laatgotische parochiekerk van Meise uit de 16-17de eeuw opgericht op een kleine heuvelhelling met ommuurd kerkhof, middenin het dorpscentrum.
Auteur: Onroerend Erfgoed Vlaanderen
Gebedsplaats

Bergkapel
Stichting uit het eerste kwart van de 16de eeuw, door Mathijs van Steenberck, pastoor van Londerzeel, na zijn terugkeer uit het Heilig Land; hij zou er de Calvarieweg hebben afgemeten om deze later precies over dezelfde afstand te Londerzeel aan te leggen met een kapelletje per statie, de laatste op de Calvarieberg bijeengebracht in een ruimere kapel met laatgotische inslag, de zogenaamde Bergkapel of in de volksmond Paaskapel.
Auteur: Onroerend Erfgoed Vlaanderen
Bedevaartsoord

Sint-Niklaas
Afhankelijk van de abdij van Kortenberg (13de eeuw). Klokkentoren opgericht na 1556 gevolgd door eerstesteenlegging van de kerk in 1628. In 1789 werd de abdis van Kortenberg door de Raad van Brabant opgelegd het gebouw te vergroten, wat een jaar later gebeurde naar ontwerp van architect C.-J. Everaert (bewaarde plans), zie herdenkingssteen bij het portaal: 1. "Hunc lapdem posuit/ Joès Car. Lemmens/ hujus municipii praetor/ Hac 24 augustii 1790" 2. "Lapidem hunc posuere/ reverendus dominus/ Antonius van Craen hujus parochiae pastor/ ac reverendus dominus Engelbertus Verheyen/ ejus loci coadjutor/ hac 24 augustii 1790". 3. "Desen steen stelt/ den eersamen Petrus/ Verbrugghen, Borgem(eester) den 24 augustus 1790." Waardoor de verschillende personaliteiten worden vermeld die aan de plechtige steenlegging deelnamen.
Gebedsplaats

Sint-Annakapel
Bak- en zandstenen barokgebouw van vier traveeën met driezijdige sluiting, afgedekt met een door een zeshoekige leien dakruiter gemarkeerd leien dak. Bouwjaar A 1700 in de westgevel en chronogram 1782 in de koorsluiting, vermoedelijk wijzend op de verlenging van het gebouw (bouwnaad na de tweede westtravee en verschil in verankering), dat echter zijn homogeen karakter behield.
Kapel

Parochiekerk Sint-Medarus en -Gildardus
De oudste voorstelling - een figuratieve kaart van J. De Deken uit 1735 in het kaartboek van de abdij van Groot-Bijgaarden - toont een eenbeukig, vermoedelijk gotisch kerkje met een door forse steunberen en aanleunende bijgebouwtjes geflankeerde westtoren, het geheel omringd met een ommuurd kerkhof. Aanvankelijk een onafhankelijke parochie verloor Rossem nadien haar zelfstandigheid ten voordele van Wolvertem dat dan ook voor de bediening instond. Pas in 1767 liet de de tiendheffer, de abdij van Dielegem, er een pastorie optrekken en kreeg de parochie een residerende bedienaar. Bij decreet van 9 oktober 1790 verwierf Rossem de definitieve status van zelfstandige parochie.
Kerk

Sint Brixius
Kleine zandstenen kerk met boeiend dakenspel ingeplant middenin het ommuurde kerkhof in het gehucht Sint-Brixius-Rode.
Gebedsplaats

Sint-Eligiuskapel
Bedevaartkapel, nu ingeplant bezijden de vroegere Provinciale baan en beschaduwd door hoge loofbomen. Mogelijke verblijfplaats van de laatste twee norbertinessen van de abdij van Nieuwenrode (1260), die dan ook vaak als stichters worden beschouwd.
POI

Kapelle-op-den-Bos
Documentairemaker Daniël Lambo die afkomstig is van Kapelle-op-den-bosch bracht met zijn documentaire "Ademloos" een verzwegen ramp opnieuw in de kijker. Deze ramp vond en vindt nog continu plaats in dit dorp. Het dorp dankt zijn welvaart aan het bedrijf Eternit. Die fabriek produceerde destijds asbest. Asbest is een natuurlijk product. Het is een delfstof die wordt gewonnen in onder andere Zuid-Amerika, Rusland en Canada. Het werd hier in Kapelle-op-den-bosch verwerkt door Eternit. Aan het hoofd van Eternit staat de familie Emsens. “Ze zijn de vierde rijkste familie van het land.” Asbest kwam op als een super product dat brandveilig is. Maar al snel bleek in de jaren '60 van de vorige eeuw dat asbest dodelijke ziektes veroorzaakt. En nog jaarlijks stereven er heel wat mensen door asbst. “Op dit moment zijn er dubbel zoveel asbestgerelateerde zieken dan dat er mensen sterven aan een auto-ongeluk. En dat is maar een schatting. Het is mogelijk dat je pas na 40 jaar ziek wordt. De piek aan doden wordt rond 2030 verwacht.” “Van één asbestvezel kun je al doodgaan. Nu krijg je mensen die ziek worden door een gaatje in de muur te boren.” “Maar het is niet alsof je gegarandeerd ziek wordt. Het is een beetje Russische roulette: de ene krijgt het van één vezeltje, de andere van twintig jaar fabriek.”Er is bewijs dat de toenmalige leiders van het bedrijf zeker het gevaar kenden. Maar de massale winsten op het product zorgden ervoor dat men het lang negeerde voor hun personeel, voor zichzelf en voor de buitenwereld. De toenmalige directeur en bedrijfsarts die in de documntaire het woord krijgen en beweren dat asbest een ongevaarlijk product is, zijn beiden gestoreven aan asbest. Het Koninklijk Besluit van 23 oktober 2001 verbood de vervaardiging, het gebruik en het op de markt brengen van asbestbevattende producten.
Gemeente

Begraafplaats Kapelle-op-den-Bos
Op deze begraafplaats in Kapelle-op-den-Bos liggen jammer genoeg een groot aantal doden die veroorzaakt werden door asbest. Asbest was via het bedrijf Eternit één van de grootste bronnen van welvaart. Maar ook tevens een sluipende moordenaar. Asbest is al eeuwen bekend. Het werd al vlug onderkend vanwege zijn brandwerende eigenschappen: in het Rome van de oudheid gebruikten de Vestaalse maagden het voor hun lampenpitten voor eeuwig brandende lonten. De Romeinse schrijver Plinius spreekt ook van een onbrandbare stof die gebruikt werd als lijkwaden voor koningen. Hierdoor werd de as van het vuur niet gemengd met de as van de edele. Arabische troepen zouden asbest in de strijdkledij verwerkt hebben zodat ze bij een bestorming brandbommen konden gebruiken en toch zelf aanvallen. Karel de Grote had een tafelkleed van asbest dat hij tot verbijstering van zijn gasten in het vuur wierp na de maaltijd. In de Eerste Wereldoorlog zijn de vezels toegepast als filtermateriaal in gasmaskers. Zolang asbest in gebonden toestand verkeert, is er geen gevaar voor de gezondheid. Als losse asbestvezels worden ingeademd lopen zij vast in de kleine luchtwegen en longblaasjes. Daar worden de kleine vezels opgenomen door opruimcellen. Vezels die hiervoor te groot zijn, kunnen gaan migreren (wandelen) in de weefsels. Ook kunnen zij zich via de lymfebanen verspreiden en zo terechtkomen op plaatsen ver verwijderd van de kleine luchtwegen. Als gevolg van blootstelling aan asbest kunnen verschillende asbestziekten ontstaan zoals asbestose, asbestpleuritis, fibrose, longkanker, mesothelioom, pleuraverdikking,... De meeste ziekten openbaren zich pas tientallen jaren nadat de blootstelling aan asbest heeft plaatsgevonden en zijn niet of nauwelijks te genezen.
Begraafplaats

Diepvennen
Het kampeerterrein "Diepvennen" is gelegen in Londerzeel.
Auteur: Marjolein1
Kampeerterrein

Kapelle-op-den-bos Fietsenstalling f2
Type: Openbare Fietsenstalling Eigenaar: NMBS Beheerder: NMBS Publieke toegang: ja Overdekt: - Total capaciteit: 80 Prijs: Gratis
Auteur: Velopark.be
Fietsstalling

St.Stefanuskerk Oppem
De Sint-Stefanuskerk, schilderachtig gelegen met omgevend kerkhof en ingeplant op een heuveltje is opgetrokken in Brabantse gotiek. Sinds 1948 is het een beschermd monument. De huidige kerk is door de Norbertijnen van Grimbergen in de 17de eeuw opgericht maar reeds in de 11de eeuw was het een villakerk behorend tot de heer van een grote boerderij die nog steeds aansluit bij kerk en kerkhof. De buitenkant werd tussen 2012 en 2014 gerestaureerd. De binnenrestauratie werd halverwege stilgelegd omwille van het ontdekken van middeleeuwse muurschilderingen verscholen achter een pleisterlaag. Verdere restauratie ligt ter studie.
Auteur: Wim Verhasselt
Kerk

Hof te Lovegem
Hoeve Hof te Lovegem, later zogenaamd Predikstoelhof, gaat als historische site minstens terug tot het einde van de 13de eeuw. Vandaag hoeve met losse bestanddelen, waarvan de oudste bebouwing in kern teruggaat tot de 17de eeuw.
Auteur: sportdienst Merchtem
Hoeve

Het Hof te Hobosch - Merchtem
Hof te Hobosch - Merchtem
Deze nu mooi gerestaureerde woning werd reeds vermeld in 1650.
Waarschijnlijk was deze hoeve in oorsprong het hof van de Hobosch-ridders die ook de Borcht in het centrum bewoonden.
De naam ‘Verbrande hoeve’ zou gegeven zijn na een brand in de 17e eeuw, vermoedelijk aangestoken door een bende van de Bosgeuzen.
Opvallend is het zadeldak met Vlaamse pannen.
bron: www.merchtem.be
Auteur: Blauwkruikje

Poorthuis Neromhof
Het gemeentelijk domein Neromhof is toegankelijk via het grote poorthuis. Het kasteel in het domein behoorde tot aan de Franse Revolutie toe aan de baronnen van Imde en kwam rond 1874 in het bezit van Hubert de Bassonpierre, schepen in Wolvertem. Hij liet een nieuw landhuis bouwen dat tijdens de Eerst Wereldoorlog werd platgebrand. Een notaris bouwde een nieuw kasteel, maar een oorlog later ging ook dit in de vlammen op. De nijveraarsfamilie Van De Velde bouwde ten slotte het huidige landhuis in Engelse Stijl. Het huis biedt nu onderdak aan andersvaliden.
Auteur: Gilbert Wullems
POI

Kapelle-op-den-bos
Station Kapelle-op-den-Bos is een spoorwegstation langs spoorlijn 53 (Schellebelle-Leuven) in de gemeente Kapelle-op-den-bos. Vanuit dit station heeft men 1 maal per uur een rechtstreekse verbinding met Dendermonde/Gent en Mechelen. Daarnaast beschikt het station over een goede fietsenstalling.
In de nabijheid ligt ook het fietsknooppunt 27. Indien men interesse heeft kan men de fietsostrade (langs spoorlijn) volgen tot het naburige Londerzeel.
Auteur: Lars vd
Treinstation

Bieshochthoeve
Achterin gelegen nagenoeg gesloten hoeve, vanop de straat te bereiken via een gekasseide oprit. Ten zuiden ligt een vijver, mogelijk een bewaard deel van de oorspronkelijke omgrachting. De hoeve bestaat uit een grotendeels begrind erf met centraal grasperk; ten zuiden van het erf ligt het boerenburgerhuis en aansluitend ten westen de voormalige stoomstokerij; de haaks hierop ingeplante westvleugel omvat de vroegere stallen. Het aansluitende open wagenhuis met knoestige houten stijlen, nog geregistreerd bij de inventariscampagne in de jaren 1970, is inmiddels verdwenen. De noordzijde wordt ingenomen door een ruime schuur parallel aan de woning. De oostzijde tenslotte wordt afgesloten door een verhoogde bakstenen muur met een recent toegevoegd poortgebouw in neotraditionele stijl ter vervanging van een ijzeren hek tussen bakstenen pijlers. Aan deerfzijde werd tegen de muur, ten noorden van de doorgang, een volledig nieuw bijgebouw opgetrokken.
Sterk gerenoveerd boerenburgerhuis in neotraditionele stijl. Ten tijde van de eerste inventariscampagne in het begin van de jaren 1970 waren alle gebouwen gewit waardoor enkele verschillen ten gevolge van de renovatie moeilijk te achterhalen zijn. Eertijds droeg de woning nog de inmiddels verdwenen jaarankers 1776.
Momenteel betreft het een verankerde baksteenbouw van zeven traveeën en twee verspringende bouwlagen onder een mank pannen zadeldak met de nok parallel aan de straat en nieuw ingebrachte dakkapellen en dakvlakvensters. Gebruik van (gerecupereerde?) kalkzandsteen voor muurbanden, omlijstingen, onderbouw en steigergaten. In de zuidgevel zijn de rechthoekige vensters slechts voor een deel gevat in een natuurstenen omlijsting. Bijkomende vensters werden ingebracht bij de renovatie en een deel van de muurbanden blijkt voortgaande op oude foto’s af te wijken van de oorspronkelijke situatie. Alle vensters zijn voorzien van nieuw schrijnwerk en luiken. Eenvoudig korfboogdeurtje in een gerecupereerde natuurstenen omlijsting met hogerop een rechthoekige venstertje. Voortgaande op de verspringing in de gevel en de keldergaten bevindt zich links van de deur een opkamer. De gevarieerde muuropeningen in de drie linkertraveeën zijn alle het resultaat van de renovatie. In de rechtse zijgevel verwijst een bouwnaad duidelijk naar de latere uitbreiding (mutatie 1888) waardoor een mank zadeldak ontstond. Deze aanbouw is voorzien van een natuurstenen hoekketting, aan de erfzijde van een natuurstenen parement. Aan de witgeschilderde erfzijde van de woning werden de muuropeningen bij de renovatie volledig aangepast. Inventaris.onroerenderfgoed.be
Auteur: Blauwkruikje
Erfgoed

Plantentuin Meise
De Plantentuin Meise is een van Europa’s grootste botanische tuinen, met meer dan 18.000 plantensoorten verspreid over 92 hectare. Wandel door thematuinen, ontdek zeldzame planten in het Plantenpaleis en bewonder het historische kasteel van Bouchout. Een paradijs voor natuur- en tuinliefhebbers!
Auteur: Noham
Natuurgebied

Eddy Merckx fietsroute