Gemeente Westerlo
Gemeentehuis van Westerlo. Het kasteel van gravin Jeanne de Merode werd in 1910 opgetrokken in de Brabants-gotische stijl van de 16e eeuw. Het werd gebouwd volgens plan van de Leuvense architect Langerock. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd het kasteel ingenomen door de Duitsers. Later diende het als rustoord voor bejaarde priesters. In 1972 kocht de gemeente het kasteel en richtte het in als gemeentehuis en als cultureel centrum.
Auteur: nijs9
Meer informatie
Gemeentehuis

Omvorming
Hier werd het populierenbos gerooid en nieuwe eiken aangeplant. Op termijn wordt dit een geschikt biotoop voor de middelste bonte specht en ook voor andere dieren die zich thuis voelen in 'oud bos'.
Auteur: Agentschap voor Natuur en Bos
Meer informatie
Bos

Extensieve hooilandjes
Deze extensieve hooilandjes, in privébezit, dragen bij tot de biodiversiteit van de Merode. Ook de middelste bonte specht profiteert mee, zijn ideale leefgebied bestaat uit bossen in combinatie met open plekken en weiden.
Auteur: Agentschap voor Natuur en Bos
Meer informatie
Weiland

Soortenrijk Grasland
Op dit soortenrijk grasland voelen ook vlinders zich thuis. Véél voorkomende soorten zijn Bruin zandoogje, koevinkje, Gehakkede aurelia, Kleine vos, atalanta en landkaartje. Gelukkig voor de vlinders staan ze niet het menu van spechten. Die lusten vooral kevers en hun larven en in de winter ook wel zaden en noten.
Auteur: Agentschap voor Natuur en Bos
Weiland

Info 2
Heroplevende natuur Nu de grootschalige omvorminswerken achter de rug zijn, kan je volop het herstel meemaken in dit gebied. Een herstel van een gevarieerd landschap, waarin bossen afwisselen met vennen, moerassen, heide en duinen. Met wat geluk ontdek je één van de talrijke soorten die sinds kort opnieuw een thuis gevonden hebben in het Averbode Bos & Heide. In de herstelde zones verschijnen op grote schaal soorten zoals struikhei, pilzegge en liggende vleugeltjesbloem. Ook de nachtzwaluw is terug van weggeweest en vindt hier nu een ideaal leefgebied. Toegankelijkheid Om je volop te laten genieten van deze natuur heeft Natuurpunt het gebied terug open gesteld. Als wandelaar ben je welkom op een ruim netwerk van bewegwijzerde wandelpaden. Voor ruiters en mountainbikers zijn er afzonderlijke bewegwijzerde routes. Verder zijn er ook zitbanken, picknickplaatsen en twee speelzones voorzien. Je hond hou je aan de leiband, dit is wettelijk verplicht. Loslopende honden storen andere bezoekers en vormen een bedreiging voor broedende vogels, de schaapskudde en andere dieren. Bron: informatiepaneel Natuurpunt
Auteur: Eddy&Rita
Toeristische informatie

Westerlo
Westerlo is een plaats en gemeente in de Belgische provincie Antwerpen. De gemeente telt meer dan 25.000 inwoners en is de hoofdplaats van het kieskanton en het gerechtelijk kanton Westerlo.Westerlo komt voor de eerste maal in de geschriften voor omstreeks het jaar duizend, wanneer het door gouwgraaf Ansfried aan de kerk van Utrecht werd geschonken. Deze schenking vond plaats niet lang nadat Ansfried op verzoek van keizer Otto III tot bisschop van Utrecht was gewijd.
Auteur: Wikipedia
Gemeente

Het Moment abdijcafé
Zicht op de Onze-Lieve-Vrouwbasiliek van de paters Norbertijnen vanop het Uitgeversplein. De abdij lanceerde niet alleen een korf Averbode-producten, maar creëerde op haar domein ook het belevingscentrum Het Moment waar ambachten opnieuw worden beoefend. Zo kregen oude dienstgebouwen een nieuwe bestemming: nu bieden ze onderdak aan een abdijcafé met huisbrouwerij, een kaasrijperij, een bakkerij en een abdijwinkel. Het Moment versterkt en verbreedt de nieuwe “roeping” van Averbode als poort naar het ruime Merodegebied in het algemeen en Poort Gerhagen in het bijzonder alleen. Tegelijkertijd wordt de abdij als oaseplek van stilte, bezinning, gebed en reflectie gevrijwaard. Verder werd de omgevingskwaliteit versterkt door het herstel van de aanwezige dreven en het verbeteren van de paden. Meer info: www.averbodemoment.be
Auteur: Blauwkruikje
Cafe

Kempische langsschuur
Alleenstaand in omhaagde tuin gelegen dubbelhuis van 1929, opgetrokken ter vervanging van een ouder lemen woonstalhuis; bewaarde Kempense schuur onder schilddak (nok loodrecht op de straat, Vlaamse pannen) ten westen. Bakstenen stoel en lemen wanden, uitgespaarde noordoostelijke hoek met houten beschieting en poort. Volgens de eigenaar gebint met inscriptie "1702".
Auteur: Onroerend Erfgoed Vlaanderen
POI

Kasteel de Merode
Kasteel met middeleeuwse donjon, 16de-eeuwse uitbreiding en 17de-eeuwse en 19de-eeuwse aanpassingen, nauw verbonden met de geschiedenis van de gemeente en gelegen op de noordelijke oever van de Grote Nete. Waterburcht ontstaan en gegroeid rond een "heerlijke" versterking met donjon of woontoren, gelegen aan de rand van een beboomd park (circa 60 hectare) met vijvers, gazons, dreven, wandelpaden, een symmetrische Franse tuin en een minder formeel Engels park van elkaar gescheiden door de Grote Nete. De ligging van het kasteel gaat terug op een strategische site, namelijk een zandige opduiking in de moerassen ten noorden van de Grote Nete; archeologische bewijzen voor een Gallo-Romeinse of Frankische nederzetting zijn niet aanwezig.
Auteur: Onroerend Erfgoed Vlaanderen
Kasteel

Dennenboshoeve
De "Dennenboshoeve", klimt op tot de 18de eeuw (zie inplanting op de Ferrariskaart van 1771-1777), doch werd herhaaldelijk aangepast; gelegen aan een eikendreef, in de 20ste eeuw aangepaste schuur aanleunend bij het gebruikelijke patroon ten noordoosten van het woonstalhuis en boomgaard ten zuiden. In 1788 had de hoeve een oppervlakte van 21 hectare aan weiland en velden; in beslag genomen tijdens de Franse Revolutie, naderhand opnieuw eigendom van de familie de Merode.
Auteur: Onroerend Erfgoed Vlaanderen
Hoeve

Hotel Geerts
Fietsvriendelijk hotel aangeboden door Toerisme Vlaanderen.
Meer informatie op deze link
Auteur: RouteYou Route Generator
Hotel

Boerenkrijg
Toen de Fransen in 1794 de macht grepen in de zuidelijke Nederlanden troffen ze allerlei onpopulaire maatregelen, waaronder
de verplichte legerdienst. De bevolking was het hiermee absoluut niet eens en de ontevredenheid nam toe. Dit resulteerde vanaf 1798 in een opstand, de Boerenkrijg. Twee van de belangrijkste leiders van deze opstand waren inwoners van Westerlo. De Boerenkrijg
was kort maar hevig. Na twee maanden leden de boeren een definitieve nederlaag in Hasselt, toen op 5 december 1798 de sansculotten de boeren omsingelden nabij het kapelletje van Hilst. Op het voorplein van de abdij van Tongerlo staat de zogenaamde Boerenkrijgschuur, een tiendschuur uit 1618. Ze kreeg die naam omdat de boeren (brigands) hier in het geheim zouden vergaderd hebben.
Auteur: RouteYou Route Generator
Historische gebeurtenis

Averbode
Averbode.
Meer informatie op deze link
Auteur: Jos Pironet
Gemeentecentrum

Afspanning Den Eik
Afspanning Den Eik, vlak bij de abdij van Averbode, is de ideale uitvalsbasis om het prachtige Merodegebied te verkennen. Geniet van lokale specialiteiten, proef een Flierefluiter en ontdek het klompenmuseum en het unieke klompenbelevingspad (Tip: breng extra dikke sokken mee)!
Bekijk de toegankelijkheidsfiche (enkel de bistro is toegankelijk)
Auteur: Toerisme Provincie Antwerpen
Restaurant

Provinciaal Groendomein Hertberg
Hertberg is een eindeloos lijkend gebied van bos en natuur, gelegen in een regio waar drie provincies mekaar raken. Het Provinciaal Groendomein baadt in een prinselijke sfeer. Tot 2004 was Hertberg een onderdeel van de uitgestrekte eigendommen van de prins de Merode.
Auteur: Toerisme Provincie Antwerpen
Natuurpark

Ven: De Rode Vis
Op de hoek tussen het Veerlepad en het Wezelsbaantje ligt een honderdtal meter van de weg, verscholen tussen de bossen, het idyllische ven 'De Rode Vis'. Reeds op het einde van 18de eeuw, werd de plas ingetekend door graaf Ferraris op zijn bekende kaarten voor de Oostenrijkse genie. Het moet dan blijkbaar ook reeds tussen bos gelegen hebben. Wat je vandaag ziet is dankzij het werk van het Agentschap Natuur en Bos (AGB) tot stand gekomen. In de jaren 1980 werd het ven gekuist waarbij de ondoordringbare leemlaag op de bodem beschadigd werd tot een 'vergiet'. Dat is hersteld en we hebben nu een prachtig biotoop voor amfibieën, libellen en waterplanten zoals de waterlelie. Rond de vijver is een brede strook waarop de struikheide en pijpenstrootje opschiet. Langs d oever staan enkele banken om gezellig te verpozen.
Auteur: Jan Rymenams
Vijver

Van 'Het Plezanten Hof' en van 'Mie Maan'
'Mie Maan' is vandaag een gekend taverne aan de Diestsebaan in Herselt. In de 19de eeuw lag aan de overzijde van de baan 'Het Plezanten Hof'. Louis Jennes kocht dit in het begin van de 20ste eeuw. Hij huwde met Maria Wouters en zij kochten aan de overzijde een plek die 'Het Kruispunt' werd genoemd. Het oorspronkelijke gebouw van 'Het Plezanten Hof' werd afgebroken om er parking van te maken. Op de plaats van 'Het Kruispunt' werd de nieuwe 'Het Plezanten Hof' gebouwd. Het was zowel een herberg als een winkeltje. Maria Wouters woonde op de boerderij 'De Halve Maan' en wanneer de boeren uit de streek hun boter en eieren naar 'Het Plezanten Hof' brachten, gingen ze naar 'Mie Maan'. De naam 'Het Plezanten Hof' werd pas in de jaren 1980 gewijzigd naar 'Mie Maan'.
De naam 'Het Plezanten Hof' is een 19e-eeuwse vertaling van het Franse 'jardin de plaisance'. Deze term werd door de adel gebruikt voor hun buitengoed op het platteland.
Aan het eetcafé is er een ruime publieke parking en een camperplaats.
De provincie Antwerpen heeft sinds 1 februari 2015 de gebouwen van Mie Maan, met uitzondering van het horecagedeelte van het gebouw, in gebruik in het kader van het provinciaal beleid inzake het groendomein Hertberg en het plattelandsproject 'de Merode'.
Auteur: Jan Rymenams
Eet en drinkgelegenheid

Het Trammeke (Westerlo)
Het Trammeke aan de Lange Brug op het Riet is een oude, unieke mobiele dam op de Grote Nete, gebouwd in 1874. Met het Trammeke kon het waterpeil van de Grote Nete geregeld worden zodat landbouw op de aanpalende velden mogelijk was en de weilanden konden bevloeid worden om twee hooibeurten per jaar te hebben. Het water uit de Nete bracht immers vruchtbaar slib mee. Tegelijkertijd kon ook met een duikerssysteem de kasteelvijver gevuld en gespoeld worden. Ook voor het transport van ijzererts op de Grote Nete had het Trammeke haar nut. Het Trammeke zorgde voor een voldoende hoge waterstand. De boten werden door boottrekkers of door paarden stroomopwaarts getrokken. Bij de opkomst van kunstmest verloor het bevloeiingssysteem zijn nut. Het sluis- of stuwsysteem is nog grotendeels intact. Het werd in 1999 geklasseerd als industrieel, archeologisch monument.
Auteur: Jan Rymenams
Sluis

De 'grove den' in het domein van Hertberg
Toen de familie de Merode in 2004 hun domein van 1.500 hectare verkocht, werd Hertberg aangekocht door drie partners: Agentschap Natuur en Bos, de provincie Antwerpen en Kempens Landschap vzw.
Geografisch is het domein gelegen op de overgang van de Kempen en Hageland. We treffen er enkele ijzerzandsteenheuvels aan gevormd uit de Diestiaanzee.
Hertberg bestaat voornamelijk uit een monocultuur van naaldbossen, maar wordt via inrichting en beheer geleidelijk omgevormd naar een gevarieerd gebied met loofbos, naaldbos, heide, duin, ven en overgangssituaties. Zo werden onder andere open plekken gecreëerd waar heide zich kan ontwikkelen en ook de vennen werden hersteld.
De boom die het uitzicht bepaald is de 'grove den'. Deze boomsoort is niet echt inheems. Pas in de 16de eeuw werd de boom in de Kempen ingevoerd via Duitsland, Diest en Breda. Vooral tijdens het Oostenrijks bewind in de 18de eeuw wordt de den massaal op de heide aangeplant. Dat was niet naar de zin van boeren en herders waarvoor de heide wel degelijk een economische betekenis had. Vanaf de 19de eeuw werd het hout hoofdzakelijk voor de mijnbouw gebruikt als stutten voor de gangen. Vandaag heeft de den geen economische betekenis meer en worden de bossen deels omgezet naar gemengd hout, deels gekapt om het heidelandschap opnieuw een kans te geven.
Bos

Averbode: Abdij
Waarom in godsnaam in deze Anders Bekeken-rit kiezen voor een abdij?
Wel, het moet gezegd: “de paterkes” kenden “hunne” stiel. Kaas maken, bier brouwen, brood bakken en jawel, ook boeken drukken. Wie ooit de film De Witte zag of de tv-serie Wij, Heren van Zichem zal zich misschien herinneren dat de Witte een jobke had in de drukkerij. En wie al wat ouder is kent misschien nog, van in de lagere school de serie schoolboekjes: Zonnekind en Zonnestraal, of Zonneland en Doremi.
Wat aanvankelijk stielgewijs bedoeld was voor eigen gebruik of missiewerk, groeide later uit tot stukjes economie. De “paterkes” doen het al lang niet meer zelf.
De drukkerij die in de abdij gevestigd was sloot de deuren in 2004, maar de uitgeverij bestaat nog steeds. De Averbode-kaas wordt intussen gemaakt door Belgomilk en Milcobel. Het abdijbrood Averbode wordt gebakken door La Lorraine Bakery Group, en het abdijbier Averbode wordt inmiddels gebrouwen door brouwerij Huyghe in Melle. De “paterkes” hebben zich intussen geschoold in de stiel van “commerce”.
In 2016 werd na de restoratie binnen de abdijmuren een belevingscentrum opgericht, een abdijwinkel, een brasserie, een bakkerij, een kaasrijperij en een microbrouwerij opgericht. Het oog en de schone schijn willen ook wat?
Tip
Parkeren in de omgeving om in “de lekjesdreef” een ijsje te gaan likken is vaak problematisch, dus voor wie geen tijd heeft zetten we onze rit gewoon verder.
Auteur: Linx+
Abdij

Kleinste gemeentehuis
Het kleinste gemeentehuis van België staat in Varendonk, een gemeente zonder kerk of school. Het is een 17 eeuws kapel maar in 1863 besloot de gemeente om de kapel in te richten als gemeentehuis. Bij het voltrekken van een huwelijk konden enkel bruidspaar, secretaris en burgemeester plaatsnemen.
Auteur: defenderbrothers
Gemeentehuis

Strackxhoeve
Strackxhoeve is een gemeenschapsboerderij gelegen in het Merode gebied in de Zuiderkempen, te Veerle-Laakdal. Op de zeven hectare grond worden groenten, fruit, eetbare bloemen en kruiden geteeld volgens een regeneratief landbouwmodel. Dat betekent dat we tijdens het boeren de levendragende capaciteit van het land vergroten. Mensen in de buurt kunnen meegenieten van de oogst via groentepakketten en losse verkoop.
Auteur: Veerhuis voor de Aarde
Boerderij

Gemeentehuis Westerlo
“Mijn groottante, gravin Jeanne de Merode, liet in 1911 het kasteel bouwen dat we vandaag kennen als het gemeentehuis”, zegt prins Simon. “Haar broer woonde destijds in kasteel de Merode en zij wilde haar eigen stek. Ze heeft veel betekend voor de streek. Zo liet ze in Westerlo, op de plek waar vandaag de middelbare school ligt, een tapijtfabriek optrekken, om de lokale bevolking werk te verschaffen. En in deelgemeente Heultje liet ze een school en een kapel bouwen.” Gravin Jeanne de Merode had geen kinderen. Tot aan haar dood in 1944 woonde ze samen met een gouvernante en enkele personeelsleden in haar kasteel. “Tante Jeanne zorgde ervoor dat het kasteel na haar overlijden geschonken werd aan het aartsbisdom Mechelen-Brussel.” Daarop deed het kasteel jarenlang dienst als rusthuis voor priesters. Tot het aartsbisdom het in 1972 verkocht aan de gemeente, die er zijn gemeentehuis van maakte. “En zo komt het dat Westerlo een van de mooiste gemeentehuizen van Vlaanderen heeft”, zegt Simon. “Ik heb al gehoord dat sommige mensen speciaal in Westerlo komen wonen om in dit kasteel te kunnen trouwen.” Het kasteel van Jeanne de Merode – dat in de volksmond ‘het nieuwe kasteel’ wordt genoemd – werd opgetrokken in neogotische stijl. “Aan de rechterzijde van het kasteel zie je de kapel”, wijst prins Simon.
Auteur: GVA - Gazet van Antwerpen
Foto-stopplaats

Kasteel de Merode
“Kasteel de Merode is een van de oudste kastelen in Europa”, zegt prins Simon. “De centrale donjon in Kempense zandsteen werd gebouwd in de 14de eeuw – dus nog voor het domein in handen was van onze familie – en had een verdedigingsfunctie. Mijn voorouders lieten in 18de eeuw aan beide kanten van de toren woonvertrekken bouwen.” Het domein noch Kasteel de Merode zelf is vrij toegankelijk. “De kosten voor bewakers en receptionisten zouden niet in verhouding staan tot het beperkte aantal bezoekers per dag. Daarom kiezen we ervoor om het kasteel een paar keer per jaar open te stellen voor een groot publiek.” Prins Simon de Merode woonde als prille twintiger in Brussel op een appartement en werkte bij de marketingafdeling van AB Inbev. Kasteelheer worden was een hele aanpassing. Toen zijn oom een opvolger zocht, besloot Simon op zijn 25ste om het Kasteel van Westerlo te gaan beheren. “Ik wilde het kasteel niet teloor laten gaan, omdat ik er zoveel mooie herinneringen aan heb. Toen ik een kind was, woonde mijn grootmoeder hier. Elke kerstvakantie kwamen we met de hele familie op bezoek. We speelden verstoppertje in het kasteel en hielpen bij het ophangen van de kerstdecoratie. In de tuin vonden jaarlijks de Kasteelfeesten plaats, met allerlei verkoopstanden. Ik wilde nog meer doen met het domein dan alleen de tuin openstellen. Dankzij Historalia en Kerstmagie kan ik de magie die ik hier als kind zelf heb gevoeld overdragen op bezoekers.”
Auteur: GVA - Gazet van Antwerpen
Foto-stopplaats

Ingang Hertberg
“Herselt telt vijf grote bosgebieden. Hertberg is het meest bekende en toegankelijke. Het is het grootste groendomein van onze provincie”, weet Evi. Elsschot maakte vaak lange wandeltochten door de bossen van Herselt. De rust en het groen stonden in groot contrast met het bruisende Antwerpen, waar Elsschot zich als adolescent ontpopte tot dichter, flamingant en bohemien.
Hier kwam hij terecht in een totaal andere wereld. Blauberg was in Elsschots jeugd een dorp zonder elektriciteit, waar meneer pastoor het voor het zeggen had. Dankzij intense studieretraites in Blauberg, ver weg van het Antwerpse feestgedruis, behaalde Elsschot in 1904 een diploma handelswetenschappen. Hij werkte in de advertentie- en reclamewereld, maakte omzwervingen langs Parijs en Rotterdam en richtte na de Eerste Wereldoorlog in Antwerpen een eigen reclamebureau op.
Auteur: GVA - Gazet van Antwerpen
Bos

Welkom in het Helschot
In 1900 werden Elsschots eerste gedichten gepubliceerd, toen nog onder zijn echte naam. Eentje daarvan is ‘k Heb in mijn jeugd gelijk een beest gezopen, geïnspireerd op zijn kroegentochten in het Antwerpse Schipperskwartier. “Elsschot haalde vaak inspiratie uit zijn eigen leven en omgeving”, legt Evi uit. “Hier in Blauberg ging hij graag luisteren naar de volksverhalen die op café werden verteld.”
“Zijn schrijversnaam zelf verwijst naar deze plek, natuurgebied Helschot. Hij had nood aan een pseudoniem om niet verward te worden met tijdgenoot en schrijver André De Ridder. Elsschot droeg trouwens altijd een bolhoed, zelfs tijdens wandelingen in het bos.” "
Naast het schrijven, bleef Elsschot actief in zijn reclamebureau. “Die twee werelden bestonden naast elkaar. Onder zijn echte naam was hij een harde zakenman, als Willem Elsschot een zachtaardige schrijver.”
POI

Het Dwaallicht
Tot tien jaar voor zijn dood zou Elsschot naar Blauberg blijven komen. Zijn laatste roman, Het Dwaallicht, verscheen in 1946. “In het boek vertelt hij over nachtelijke omzwervingen in Antwerpen. Tegelijk verwijst hij subtiel naar zijn dwaaltochten in de moerassen van Helschot.
Pol Van Domburg, het hoofdpersonage uit De Verlossing (1921), zou gebaseerd zijn op Elsschots oom Flup van de kruidenierswinkel. De zeer religieuze Miejef, de nicht van Elsschot, wordt in het boek de devote Anna. Vrijdenkers Frits en Ida zijn Elsschot en zijn vrouw zelf.
Tijdens zijn carrière schreef Elsschot klassiekers als Kaas (1933) en Lijmen/Het Been (1923/1938). In zijn boeken verzon Elsschot ook nieuwe namen voor dorpen in deze omgeving. Blauberg werd Groendal, Wolfsdonk Wolfskuil en Averbode Negenbergen. Die namen komen we ook tegen aan het einde van de wandeling. Ze staan geschreven op een wegwijzer in de tuin van Brasserie De Verlossing.
Verhaal

Mie Maan
“Het verhaal van Mie Maan past in het volwassen leven van Elsschot. Hij kwam vaak in deze herberg, die destijds werd uitgebaat door Louis Jennes en zijn vrouw Maria ‘Mie Maan’ Wouters. Het was algemeen geweten dat Elsschot een oogje had op Mie Maan. Telkens wanneer hij het café binnenkwam, werd ze door haar man naar de keuken gestuurd.”
Elsschot was in die tijd zelf ook getrouwd. Zijn vrouw Fine was op haar 18de zwanger geraakt van hem. Ze zouden pas zeven jaar later trouwen, nadat Elsschot zijn diploma had behaald. De huwelijksreis ging naar Blauberg. Het koppel kreeg in totaal vier kinderen en bleef 60 jaar samen. “Hun dood was heel opmerkelijk. Elsschot overleed op 31 mei 1960, zijn vrouw Fine amper een dag later”, weet Evi. Ze liggen samen begraven op het Schoonselhof in Antwerpen.
http://www.miemaan.be
Eet en drinkgelegenheid

Mariapark
Namaakruïnes, Egyptische beelden, versteende boomstammen, een kopie van de Lourdesgrot… van de sereniteit en het evenwicht van de abdij naar de op het eerste gezicht kitsch van het naastgelegen Mariapark, het is een grote clash. “Dit park is in 1936 ingewijd, maar was pas helemaal klaar in 1960”, vertelt Jochen. “Het past helemaal in de tijdsgeest van toen. In de jaren 30 van vorige eeuw ontstond er een grote mariadevotie.” Die was te danken aan de heiligverklaring van Bernadette Soubirous in 1933 en de Mariaverschijningen in Banneux en Beauraing datzelfde jaar.
Via een lus ontdek je zeven beeldengroepen in kunstbeton die verwijzen naar de Zeven Smarten van Maria, zoals de vlucht naar Egypte of de ontmoeting van Maria en Jezus met zijn kruis. De Zoo van Antwerpen diende trouwens als inspiratie voor de ontwerpers. “Bij de Egyptische tempel bijvoorbeeld zijn net als in het olifantenverblijf van de Zoo echte hiërogliefen aangebracht.”
Het park was al opgenomen in de inventaris Historische Tuinen en Parken van Vlaanderen en is sinds vorig jaar erkend als monument.
Park

Landschapspark Merode
In 1830 kwam een groot gebied in handen van de adellijke familie de Merode uit Westerlo. De bossen moesten plots opbrengen. Zo werden er dichte rijen dennen aangeplant om de mijnen te stutten. “Maar toen de mijnen sloten, nam het economisch nut van het gebied af”, legt Jochen uit.
In 2004 verkocht de familie de Merode 1.500 hectare land. Meer dan twintig partners, zoals Natuurpunt, beheren nu samen het Landschapspark de Merode. “Door het natuurherstel leeft de toeristische economie op. De ontoegankelijke dennenbossen maakten weer plaats voor uitgestrekte bossen afgewisseld met vennen, moerassen en heide. Het is een wandel-, fiets- en ruiterparadijs geworden.”
Landschapscentrum

GR Dagstapper Averbode